HV ameliyat sonrası ikinci günün sabahı

Ameliyat sonrası sabahı


Sabah doktor uğrayacak diye ,heyecan yapıp bölünerek uyudum uyandım. Bide ağrım oldu ama bence katlanılmaz değildi. Sadece hazır hastanedeyim fırsatım varken önlensin istediğimden ağrı kesicimi morfinimi oldum. Fizik tedavi doktoru geldi sargılarımı değiştirdi ,sohbet ettik, bilgi verdi ve topuklara basarak beraber ilk yürüyüşümüzü yaptık. Tuvalete gittim ki bence ne sürgü ne sonda tuvalet kullanmak harika birşey:)

Ameliyatı bir önceki gün 16:00 civarı olduğumdan ve zaten odaya geç giriş yaptığımdan, hastane çıkışımı öğleden sonra yapmak istedim ki en yoğun ağrıları hemşire desteğinde geçireyim. Bu ilaçlar çok güzel uyku yapıyor. Sürekli uyudum ve uykuda geçen zaman ağrıyı da ameliyatlı ayağı da unutturduğundan bence iyiydi. Bu arada koltuk değneği ve Hallus Valgus ayakkabısı aldım. Saat 5 gibi kan sulandırıcı ilacı ve  ağrı kesici voltaren iğnesini olduktan sonra çıkış işlemlerini halledip tekerlekli sandalyede otoparka götürüldüm . Gene ilgili bir hemşire sayesinde arabanın arkasına uzunlamasına oturdum. Çıkarken bir kere daha önyargımı hatırlayıp utandım. Çünkü iyi bir hastane ve iyi doktorların elinden memnum ayrıldım.
Önceden ayarladığım yastıkları sırtıma ve ayaklarımın arkasına yerleştirip yaklaşık 3 saatlik İzmir-Bodrum yolunun tamamını uyuyarak geçirdim diyebilirim. Her ne kadar kızsam hatta bazen kendisinden çok uzaklaşmak istesem de eşimin böyle bir durumda verdiği desteği unutamam. Hastanede ve yolda onun genel konforuna göre iyi sabretti:) Bence bunun için ayrıca yazsam iyi olur bir an aklıma bir sürü şey geldi:)
Kan sulandırıcı hareketsiz dönemi kan pıhtılaşması oluşmadan geçirmek amacıyla veriliyor. Günce 3 defa minoset plus ve 2 defa arveles . Daha fazla ağrı gerilme vs için de voltaren iğne.
Eve vardığımızda otoparktan eve 50 adım 10 dakka da yürüdüm. Acı yok sadece dikkat etmek bir hata yapmak istemediğimden yavaş yavaş koltuk değnekleri ile ilerledim. Önce köşe koltuğun köşesine kuruldum oh herşey çok güzel ama tuvalet ihtiyacım için kalkmaya yeltendiğimde koltuğun yerden yeterince yüksek olmaması sebebiyle çok zorlandım. Bu sebeple oğlumun yatağını işgal ederek yatışa oradan devam ediyorum. Daha yüksek ve kalkarken zorlanmıyorum. Üstelik bu kontrol manyağı kafaya bir odada kalmak daha iyi yoksa evdekilerin de sabrı bir yere kadar.

Tüm gün uyumama rağmen akşam yatağımda yemeği yiyip biraz birşeyler okuyup yattım ve bence iyi bir uykuydu.

05.05.2017
Devamı gelecek


Bu  arada bence önceki yazıları sırasıyla okuyun  çünkü zaten imla özgürlük krallığındayız bide böyle  giriş bölümü olmayan yazılarla iyice karışır:)

Halluks Valgus Ameliyat Günü

Ameliyat günü 3 saat bir yolculuktan sonra hastaneye saat 10 gibi aç bir şekilde vardım.Hemen heyecanla ameliyat öncesi tetkikler için doktorun asistanına (Hatice Hanım'a)gittim . Geleceğimden haberi var ama bana dosya  sordu ,olmadığını söyleyince hazırlamaya başladı .O arada özel sigorta onayınız alındı mı dedi . Ameliyat kültürü sezeryan ile sınırlı benim için fazla komplike geldi. Benim içimdeki özel sigorta krosu, aç ve susuz yaratık ile birleşerek gerildi ama sağolsun Hatice ne ezdi ne ezildi çok güzel toparlayıp beni sırasıyla kan,röntgen,ekg tetkiklerine yönlendirdi. İşimiz 12 gibi bitti özel sigorta onayı geldi ama hastane ameliyat fabrikası mubarek meğer ha deyince olmuyormuş sıra beklemeye başladık. Tutamadığım oruçların intikamı gibi saat 15:30 a  kadar aç susuz arada volta atarak hastane loby ortamını yaşadık. Zaten oda yok yatış bile yapamıyorsun. meğer bu hastane ve doktorları çok iyiymiş çok talep varmış. Benim ön yargılarıma da kapak olsun:) İzmir' insanlarını sevdiğimden beklemek öyle çok koymadı bana .Hastane personeli ilgili, sabırlı ve sakin .Yav ne büyülü bir hava Bodrum'da yok bu kafa ne güzel derken  gerçekten sinirlenmiyorsun.Zaten sinirlenmeseniz daha iyi olur işin rast gitmez boşver geç olsun güç olmasın. Bu aralar hatırladıkça böyle olgunculuk oynuyorum çok işe yarıyor.
Direk ameliyathane kısmına çantamla çıktım .Kıyafetlerimi çıkarıp eşime teslim edip futuristk bir film gibi gerçek olmayan bir ortama girdim ki aslında çok gerçek sadece değişik.Üzerimde ameliyat kıyafeti dışında hiçbir şey yok ve teslim olmuş bir vaziyette bekliyorsun. O an aklıma geldi öncesi/sonrası yapmak için ayağımın resmini çekmemiştim.Sağolsun görevli bayan telefonundan çekti bana yolladı. Ameliyathaneler dolu bir hasta gidiyor biri çıkıyor. Çıkanlar ayılma odasında bir garip haldeler ve sen de orada bekliyorsun. Ne garip ya insan vucuduyla oynanan, sinirine hatta hücresine kadar müdehale edilen bir ortamda, insanlık için küçük benim için büyük bir olayı bekliyordum.Çalışanların esprileri benim esprilerimle birleştirip epey güldük. Bir önceki ameliyatta tavana fışkıran kanlar falan harika bir sohbet dönüyordu. Saat 16:00 gibi spinal epidural ile zaten uyumuşum saat 17:17 de  uyandığımda  sohbete devam edip sarıp sargılatıp 18:00 gibi ayılma odasına alındım.Ağrı yoktu çünkü sağolsun morfin ilaçlar çok iyiydim. Boş oda beklenildiğinden saat 19:30 gibi odaya geçtim.
Epidural tam çözülene kadar yeme içme kontrol sende değil ortalık şey olur dediler:) zaten açlığı hatırlamıyorsun daha çok  susamıştım içince miğdem bulandı çıkardım anestezinin etkisiymiş. Ağrı çıkınca çok olmadı  çünkü 2 saatte bir ağrı kesici morfin iyi geliyor . Ama anestezinin etkisini atmak ve meshaneyi çalıştırmak için epey bir uğraş verdim o kısmı eğer sorarsanız anlatırım:)
Gece ağrılarım oldu ama hemşireyi çağırınca hemen ağrı kesici ile önlendi.Genel olarak uyudum ama tabi kalitesi bir nebze az, oda normal yuh artık kemiklerim düzeltilip arasına vida konuldu. İkinci günü sonra yazıcam içinde eve yolculuk da var :)
Duygularımın tarihi: 04.05.2017

Halluks Valgus Ameliyat öncesi Doktor randevusu

Bu arada blog yorum bırakanları okumaya devam ediyordum  ve  hikayeler benzerdi . Birgün yeni ameliyatını ve memnuniyetini paylaşan birinin yorumunu gördüm. Mutlaka doktorunuz iyidir acaba nerde vs diye merakla sorularmı sordum ve sağolsun benimle tecrübelerini açık yüreklilikle paylaşan birine rastgeldim. Hani peşini bıraktığımız herşey biz peşini bırakınca gerçekleşir mizali hiç hesapta yokken bu mevzuyu yeniden gündemim yaptı. Tesadüf diye birşey yoktur herşeyin bir sebebi vardır . Bu bayan benim yaşadığım yerde neredeyse iki sokak ötede yaşıyordu ve vaktini ayırarak bana tüm süreci anlattı.
Planladığım seyahatler,düğünler ,işyerine haber vermedim tam sezon vs diye hayatımın gerçeklerini düşünüp yok yav ben araştırayım bakarım deyip rafa olmasa da masada kenara kaldırdım.
Doktor Izmir'de ve ben gene tesadüf olduğuna inanmadığım 2 ay önce planladığımız 1 Mayıs uzun haftasonu tatilimize doktor randevusunu da ekledim .Maksat hala ameliyat değil, aklımda kalmasın, gerekirse ona göre plan yapayım, bakayım yani nedir bu iş sadece benzer bir ameliyat tecrübesiyle yola çıkılmaz gerçekleri doktordan duymak gerek.
29 Nisan Cumartesi 11:30 randevu saatinden önce vardık ki iyiki çünkü sıra no al kayıt aç bekle sonra doktorun asistanı filim istedi bi daha onaya git köde gir çık vs yani  hastane özel ama son zamanların otel görünümlülerinden değil ve gayet sgk havasında .Açıkçası özel sigortalı şımarık bir hastayı tatmin etmeyecek gibi görünüyor. (Ah o önyargılı kro hallerim)
Doktor ayaklara bakmadan  zaten filimdeki zavallı görüntüye ameliyat yapıcaz başka çaresi yok dedi. Bahar ayında ameliyat, yazın iyileşme süreci, bide deniz kenarı bir yöre de fizik tedaviye ihtiyaç duymadan iyileşip kışa ayakkabı giyersin planı gayet güzel de peki ben yaklaşık 4,5 ay sonra  yurtdışına gidicem bu şekilde olur mu dedim o zamana gayet iyi olursun dedi. Bir engel yok sadece benim kararıma kaldığı için hastaneden çıkıp eşim ve çocuklarımın beni beklediği kafeye giderken kararımı vermiştim . Sağolsun eşim de ol tabi destek oluruz kurtul şu ağrılarından dedi.
Annem zaten bize ziyarete geliyordu e onu da aradım tabi şok oldu:) Kendi kendime tereddütlüydüm ama dedim ilk 10 gün yatıcan annen burada,sonra pati pati azar azar özel ayakkabı ile yürüyebilirsin hadi yaparsın sen ikiz annesisin başarırsın gazı ile doktoru aradım.
5 gün sorasına 4 Mayıs 2017 perşembe gününe hem tetkikler hem ameliyat planı yapıldı. Ölmeyi bayılmak sanıyordum sanırım iş ciddiye binince bi tırstım bi korktum heyecanlandım ama kararlıyım.
Arkası yarın
Duyguların tarihi 29.04.2017