Son zamanlarda aklıma gelen komik- saçma pek bir kel alaka meselelerden bahsetme ihtiyacı, malum çalışmıyor halimle evde çocukları gözlemlerken,temizlik yaparken,kendimi, hayatı,seçim otobüslerini,üst komşuyu,pazardan ne alacağımı vs düşünürken:) birde beni tanıyan daha önce yazdığım mektup,işe veda maili yada yaptığım esprilerden etkilenen birkaç arkadaşımın sen neden yazmıyosun sorularına cevap aramam vesil oldu ahanda bu yazıya:)
Hakketten yav ben neden şöyle uzun uzun yazmıyorum ki? Kitap olmaz o beni aşar halen de da ki falan kavga ediyoruz birlikte mi ayrı mı diye gene bir kavga oldu bu sefer de -mi -mı ile:)
Öyle bilmem kaç karakterle durum güncelleyerek, içimdeki kimbilir kimsenin umrunda olmayan mevzuları paylaşmak yetmiyor.
Zaten sokakta kendi kendine konuşunca da deli diyolar.Facebook vs de paylaşsan sayfaları çok kıymetli idealist facebook kullanıcılarıyız hepimiz sanki bir çeşit rtük misali ayıplama methodu ile dünyaya hüküm süreceğiz nerdeyse….
Baktım burası kendi harikalar diyarı misali ama tabi günlük gibi şeffaf da olamaz. Gerçi benim normalim herkese çok seffaf gelebilir:)
Bir derde ilaç falan olacağım yok zaten benim açımdan paylaşmanın verdiği oh içimde kalmadı,dedim rahatladım türü bir tatmin sanırım. Sizleri de belki gülümsetir belki farklı bir açıdan baktırır belki empati kurdurur yada şükredersiniz allahım ne manyaklar var diye:) yada dilbilgisi imla kurallarını unutmadığınızı benim yanlışlarımı bulurken farkedersiniz:)
Amma yazmışım …Bu daha giriş… şimdilik bu kadar…
Gelişme sonuç vs sonra yazarım anca zaten imla kuralları özgür bir yazı giriş gelişme ve sonucun aynı yazıda olmasıda beklenemez:)
Bu arada ingilizce denedim ama güzel olmadı- yav- yazmadan -ahanda-nın tam karşılığını bilemeden yaratıcı olamıyorum:)
Hadi kalın sağlıcakla…
07.04.2014
günlük etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
günlük etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
8 Nisan 2014 Salı
GELİŞMEYE DEVAM...
GELİŞMEYE DEVAM...
Şu aralar kendi kendime konuştuğum meselelerden biri temizlik yapmak ve ilişiği ev hanımlığı.
Bunu becerememek yada becermek istememek . Çünkü daha önemli mevzularım var gibi geliyor bana. Annelik ve kenarda dinlenen kariyerim. Hortlaya hortlaya dinleniyor o yüzden uzun sürdü sanki….
Ben temizlik yapmayı severim (severdim)çünkü içim rahatlar...Aşırı kontrolcü birinin en sağlam kalesidir temizlik yaptım ev kontrol altında güvencesi:)Ama bu severim şekli; çalışırken vaktim olmamasına rağmen, hatta bazen kulağa arızalı gibi gelecek ama, gezme tozmanın yerine tercih ettiğim zamanlardaymış .
Hergün bide mecburen yaptığını fark ettiğin an bence gitar çalmak bile ıyhh olabiliyor… (Ayyy şaşkın ben bu blog olayını da kendime yük yapmam umarım )
Tabi tek sebebi buda değil sanki. Cevapları bulamadığın başka mevzuları hatırlatıyor. Mesela nadasa bırakmakla yola çıkıp, sonra kendini aslında çalışmaktan korkarken bulduğunu. Ayyy bir türlü düzen kuramadım hayatım çok belirsiz acaba hangi şehirde (hatta bazen gelen enteresan tekliflerle:) hangi ülkede yaşayacağım diyerek, gittikçe daha belirsizlikte hırpalarken buluyorum.
Temizlikle ne alaka diyecen dimi? Yav onun bile bir günlük olanı, yok haftalık hatta aylık olanı var. Şimdi taşınacaksam boşver silmeyeyim duvarları diyorum (düşün duvarlara kadar gelmiş kafa) yada buraya daha pratik bir masa lazım ama belki taşınırız boşver derken bulunca ....yaaa ufff gene mi aynı mevzular diyosun ve kişisel gelişim patinajları başlıyor 1 ileri 3 geri:)
Halbuki çekim yasası,pozitif düşünce,R2, evrene mesaj gönder,al ver iste ... tüm kişisel gelişim kitapları şükretmek diyor müteşekkür olmalı diyor.Hadi onlar size ters geliyor , Kuran-ı Kerim şükretmekten bahsediyor. Aslında bütün dinlerin kitapları bahsediyor şükür ve teşekkürden … Ama yetiyor mu yetmiyor….
Beni bir süre rahatlattı bu şükretme adımı ama orada takıldım. Yani anlık olaylara tepki verirken o kadar hızlı tepki vermiş oluyorsun ki şükretme tuşuna hemen basamıyorsun:) dur bi dakka çok kızgın sinirliyim ama düşüneyim şükredecek bişey illaki vardır niye hemen atladın mı diyeceğim:) Hele de ben…
Sonraki adıma geçmeli ! Bu adı üstünde bir gelişim tıpkı hayat gibi, tıpkı iş tecrübe eder gibi, kendini ve yaşadıklarını tecrübeliyorsun.
Başta geçmişi temizle,farkındalık vb(bendeki geçmiş abovvv:) sonra şükür ve teşekküre geldiysen iyisin dedim. Deyince ahanda diğer adım kabullenmekde buldum kendimi (ama şak denen olmadı sürüyo günler aylar .Ne yaşıyosan bir sebebi var demek ki bunu tecrübe etmen gerekiyor. Belkide geçmişte birine büyük konuştun,yanlış yaptın onu anlaman isteniyor yada aslında istediğin bu vb gibi bir sürü bakış açısı var kabullenmek için. Şimdi işte o adımda takıldım kaldım. Nedense sonraki adım gözüm de büyüyor sanırım ruhum bocalayıp acı çekmeyi sevmiş boşluğa düşerim falan sanıyor deli mi ne:)Kendimce fark ettim ki bu tamamen attığın adımları sindirmen ve bir sonraki adım için ufak da olsa motivasyonlarının olması ile ilgili. Koşullarında olabilecek bir değişiklik yada zevk aldığın şeyleri yapmak seni rahatlatıyor sonra ufak süprizler …
Ay neyse bu yaşam koçu tarzı bir yazıya dönüyor amacım bu değildi. Sevdiğini sandığın birşeyi bile zorla yaparsan yada hayatından memnun olmayarak başka yerlerde takılarak yaparsan sevmediğin şey olabiliyor diye falan düşünürken geçen haftalardaki seçim gündeminin psikolojime etkisiyle de acaba burdan yola çıkarak siyaset olur mu dedim:) Çok komik onuda sonra yazacağım gelişmeye devam….
Kolaylıklar diliyorum….
06.04.2014
Bunu becerememek yada becermek istememek . Çünkü daha önemli mevzularım var gibi geliyor bana. Annelik ve kenarda dinlenen kariyerim. Hortlaya hortlaya dinleniyor o yüzden uzun sürdü sanki….
Ben temizlik yapmayı severim (severdim)çünkü içim rahatlar...Aşırı kontrolcü birinin en sağlam kalesidir temizlik yaptım ev kontrol altında güvencesi:)Ama bu severim şekli; çalışırken vaktim olmamasına rağmen, hatta bazen kulağa arızalı gibi gelecek ama, gezme tozmanın yerine tercih ettiğim zamanlardaymış .
Hergün bide mecburen yaptığını fark ettiğin an bence gitar çalmak bile ıyhh olabiliyor… (Ayyy şaşkın ben bu blog olayını da kendime yük yapmam umarım )
Tabi tek sebebi buda değil sanki. Cevapları bulamadığın başka mevzuları hatırlatıyor. Mesela nadasa bırakmakla yola çıkıp, sonra kendini aslında çalışmaktan korkarken bulduğunu. Ayyy bir türlü düzen kuramadım hayatım çok belirsiz acaba hangi şehirde (hatta bazen gelen enteresan tekliflerle:) hangi ülkede yaşayacağım diyerek, gittikçe daha belirsizlikte hırpalarken buluyorum.
Temizlikle ne alaka diyecen dimi? Yav onun bile bir günlük olanı, yok haftalık hatta aylık olanı var. Şimdi taşınacaksam boşver silmeyeyim duvarları diyorum (düşün duvarlara kadar gelmiş kafa) yada buraya daha pratik bir masa lazım ama belki taşınırız boşver derken bulunca ....yaaa ufff gene mi aynı mevzular diyosun ve kişisel gelişim patinajları başlıyor 1 ileri 3 geri:)
Halbuki çekim yasası,pozitif düşünce,R2, evrene mesaj gönder,al ver iste ... tüm kişisel gelişim kitapları şükretmek diyor müteşekkür olmalı diyor.Hadi onlar size ters geliyor , Kuran-ı Kerim şükretmekten bahsediyor. Aslında bütün dinlerin kitapları bahsediyor şükür ve teşekkürden … Ama yetiyor mu yetmiyor….
Beni bir süre rahatlattı bu şükretme adımı ama orada takıldım. Yani anlık olaylara tepki verirken o kadar hızlı tepki vermiş oluyorsun ki şükretme tuşuna hemen basamıyorsun:) dur bi dakka çok kızgın sinirliyim ama düşüneyim şükredecek bişey illaki vardır niye hemen atladın mı diyeceğim:) Hele de ben…
Sonraki adıma geçmeli ! Bu adı üstünde bir gelişim tıpkı hayat gibi, tıpkı iş tecrübe eder gibi, kendini ve yaşadıklarını tecrübeliyorsun.
Başta geçmişi temizle,farkındalık vb(bendeki geçmiş abovvv:) sonra şükür ve teşekküre geldiysen iyisin dedim. Deyince ahanda diğer adım kabullenmekde buldum kendimi (ama şak denen olmadı sürüyo günler aylar .Ne yaşıyosan bir sebebi var demek ki bunu tecrübe etmen gerekiyor. Belkide geçmişte birine büyük konuştun,yanlış yaptın onu anlaman isteniyor yada aslında istediğin bu vb gibi bir sürü bakış açısı var kabullenmek için. Şimdi işte o adımda takıldım kaldım. Nedense sonraki adım gözüm de büyüyor sanırım ruhum bocalayıp acı çekmeyi sevmiş boşluğa düşerim falan sanıyor deli mi ne:)Kendimce fark ettim ki bu tamamen attığın adımları sindirmen ve bir sonraki adım için ufak da olsa motivasyonlarının olması ile ilgili. Koşullarında olabilecek bir değişiklik yada zevk aldığın şeyleri yapmak seni rahatlatıyor sonra ufak süprizler …
Ay neyse bu yaşam koçu tarzı bir yazıya dönüyor amacım bu değildi. Sevdiğini sandığın birşeyi bile zorla yaparsan yada hayatından memnun olmayarak başka yerlerde takılarak yaparsan sevmediğin şey olabiliyor diye falan düşünürken geçen haftalardaki seçim gündeminin psikolojime etkisiyle de acaba burdan yola çıkarak siyaset olur mu dedim:) Çok komik onuda sonra yazacağım gelişmeye devam….
Kolaylıklar diliyorum….
06.04.2014
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)